سفارش تبلیغ

پایه عکاسی مونوپاد
جمکرانی شویم


























فرهنگی ،مذهبی

 

اهمیت و جایگاه ادب در فرهنگ اهل بیت (ع)

امام صادق (ع) : بهترین چیزی که پدران برای فرزندان خود به ارث میگذارند ، ادب است نه مال ، زیرا مال از بین میرود و ادب باقی می ماند.  کافی جلد 8 صفحه 150 حدیث 132

 

رسول خدا (ص) : فرزندان خود را احترام کنید و آنان را نیکو ادب کنید ، تا آمرزیده شوید.  جامع الاخبار صفحه 393 ، مکارم اخلاق صفحه 222

رسول گرامی (ص) : هیچ پدری هدیه ای بهتر از ادب نیکو به فرزندش نداده است.  کنزالعمال جلد 16 صفحه 456 حدیث 45411

امام صادق (ع) : ما از شیعیان خود کسی را که عاقل ، فهمیده ، آگاه ، بردبار ، با ادب ، سازگار ، صبور و راستگو باشد دوست داریم . مستدرک الوسائل جلد 11 صفحه 190 حدیث 11

مولا علی (ع) در وصیتی به فرزندش امام حسن (ع) فرمود : پسرم ، بهره ات را از ادب غنیمت بدار ، و قلب خود را برای آن آزاد گردان ، زیرا قلب بالاتر از این است که به آلودگی بیامیزی ، و بدان که اگر کمبودی داشته باشی به وسیله ادب بی نیاز میشوی ، و اگر غریب و تنها باشی ادب دوست و همراه تو خواهد بود که با وجود آن وحشتی نخواهد بود.  اعلام الدین 

امام باقر (ع) : سکوت انسان با ادب در درگاه الهی برتر از تسبیح گفتن نادان است.  اعلام الدین

امام علی (ع) : ادب انسان را از حسب و نسب بی نیاز میکند. ( یعنی خودش مایه شرافت است ).  اعلام الدین

امام علی (ع) : مومن در دنیا صادق است ، و حرکت او مودبانه است و سخنش همراه با خیرخواهی است و پندش نرم و آرام است ، و از کسی جز خدا نمی ترسد.  جامع الاخبار

حضرت محمد (ص) : ادب نیکو ، زینت عقل است.  جامع الاخبار

مولا علی (ع) : ای مومن ! علم و ادب قیمت و بهای توست ، پس در به دست آوردن آنها تلاش کن ، هرچه علم و ادب تو زیادتر گردد ارزش و عظمت تو بیشتر میشود ، توسط علم و آگاهی به طرف خدا راهنمایی میشوی و به واسطه ادب بهتر میتوانی در خدمت پروردگارت قرار گیری و بنده به واسطه ادب خدمت میتواند ولایت و قرب الهی را به دست آورد ، پس نصیحت را بپذیر تا از عذاب الهی نجات یابی. مشکاة الانوار ، روضة الواعظین

امام صادق (ع) : چهار خصلت است که انسان بواسطه آنها آقایی پیدا میکند عفت ، ادب ، سخاوت و خرد. الاختصاص صفحه 244

امام علی (ع) : هرکه به ادب حریص باشد ، بدیهای او کم خواهد شد.  تصنیف غررالحکم صفحه 247 حدیث 5091

مولا علی (ع) : ادب مایه کمال مرد است.  تصنیف غررالحکم صفحه 247 حدیث 5073

مولا علی (ع) : ادب نیکوترین اخلاق است.  تصنیف غررالحکم صفحه 247 حدیث 5072

مولا علی (ع) : مردم به ادب شایسته ، بیش از طلا و نقره نیازمندند.  تصنیف غررالحکم صفحه 247 حدیث 5080

امام علی (ع) : میوه ادب ، خوش اخلاقی است. تصنیف غررالحکم حدیث 5084

مولا علی (ع) در وصیت به امام حسن (ع) فرمودند : ادب ، مایه باروری عقل و تزکیه قلب و زینت زبان و راهنمای انسان به اخلاق پسندیده است ، اگر ادب همراه انسان نباشد او حیوانی رها شده بیش نیست ، خداوند به ادب خیر دهد کوچک را آقایی میبخشد ، پس در جستجوی ادب باش تا شخصیت و ثروت بدست آوری ، هرکس پی ادب باشد به وسیله آن چیره میشود کسی که آن را رها کند بر او چیره میشوند و حمله می آورند.  اعلام الدین

معنی و مفهوم ادب

رسول خدا (ص) : قرآن مرکز تربیت الهی است پس در حد توان ادب آن را بیاموزید ، این قرآن ریسمان الهی و نور نمایان و مایه شفای مفید است ، پس آن را بخوانید ( و عمل کنید ) جامع الاخبار صفحه 114 حدیث 200

از امام حسین (ع) سوال شد : ادب چیست ؟ امام فرمود : ادب آن است که از خانه خود که بیرون می روی ، با هیچ کس برخورد نکنی جز آنکه او را برتر و بهتر از خود ببینی.  موسوعة کلمات الامام الحسین (ع) صفحه 750 حدیث 90

امام علی (ع) : نیکوترین ادب آن است که تو را از گناهان باز دارد. ( یعنی در مقابل خدا مودب باشی ) تصنیف غررالحکم صفحه 247 حدیث 5079

مولا علی (ع) : برترین ادب این است که انسان در حد و مرز خود به ایستد و از اندازه خویش تجاوز نکند.  تصنیف غررالحکم صفحه 247 حدیث 5078

امام حسن عسگری (ع) : در ادب خودت همین کافی است که از آنچه از دیگران نمی پسندی اجتناب کنی. الانوار البهیه

امام علی (ع) : بهترین ادب آن است که از خودت شروع کنی. ( ابتدا خودت را ادب کنی ) غررالحکم

امام علی (ع) : با ارزش ترین ادب حفظ جوانمردی است.  غررالحکم

جلوه هایی از ادب

رسول خدا (ص) : مومن ادب الهی را به کار میگیرد ، هنگامی که خدا به او گشایش دهد او هم توسعه می دهد و زمانی که خدا از او باز داشت ، او هم مراعات و امساک می کند. غررالحکم

امام سجاد (ع) : بیماری شدیدی گرفتم ، پدرم فرمود : چه میل داری ؟ گفتم : میل دارم از جمله کسانی باشم که در مقابل آنچه پروردگارم برای من در نظر گرفته چیزی را پیشنهاد نکنم  ( یعنی در مقابل امر خدا تسلیم و راضی باشم ) پدرم فرمود : آفرین بر تو که شبیه ابراهیم خلیل (ع) هستی که هنگامی که جبرئیل (ع) ( در حالی که او در میان آتش بود ) گفت : چه نیاز داری ؟ ابراهیم (ع) فرمود : چیزی به پروردگارم پیشنهاد نمی کنم ، او خودش برای من کافی است ، و بهترین وکیل است. بحارالانوار جلد 46 صفحه 67

کنیزی شاخه گلی برای امام حسن (ع) آورد ، امام بزرگوار فرمود : تو در راه خدا آزاد شدی ، گفته شد چرا در مقابل یک شاخه گل او را آزاد کردی ؟ فرمود : خداوند ما را تربیت و ادب آموخته است که فرمود : هنگامی که به شما هدیه ای داده شد شما بهتر از آن را هدیه بدهید و هدیه بهتر از آزادی او بود.  بحارالانوار جلد 84 صفحه 273

از امام رضا (ع) نقل شده است که فرمود : از بعضی از عالمان آل محمد (ص) یعنی ائمه (ع) سوال شد که ادب در نماز چیست ؟ فرمود : حضور قلب ، فارغ بودن اعضا ، خوار و ذلیل ایستادن در مقابل پروردگار بزرگ ، بهشت را طرف راست و جهنم را در طرف چپ خود ببیند و صراط را در مقابلش و خدا را جلوی خودش در نظر بگیرد. بحارالانوار جلد 84 صفحه 246 حدیث 37

مولا علی (ع) فرمود : هنگامی که کسی عطسه کرد ، به او بگویید : یرحمکم الله ، یعنی خدا شما را مورد لطف و عنایت قرار دهد ، و او بگوید : خداوند شما را ببخشد و مورد لطف قرار دهد زیرا خداوند فرمود : هنگامی که به شما هدیه ای داده شد شما هم هدیه ای بهتر به او بدهید.  بحارالانوار جلد 84 صفحه 273

امام صادق (ع) : کسی که ادب دارد باید در معلومات خود تحقیق و کاوش کند و اقتضای ورع و پرهیزگاری این است که آنچه را که نمی داند نگوید.  مستدرک الوسائل جلد 17 صفحه 250 حدیث 23

اقسام بی ادبی ها و تادیب بی ادبان

امام حسن عسگری (ع) : شادمانی کردن پیش ( شخص ) اندوهناک ، از ادب به دور است. تحف العقول صفحه 784

امام صادق (ع) و امام باقر (ع) فرمودند : اگر جوانی از جوانان شیعه پیش من آورده شود که دین شناس نیست او را ادب خواهم کرد. و امام باقر (ع) میفرمود : در پی آگاهی و بصیرت ( دانایی ) باشید و گرنه شما از بادیه نشینان خواهید بود.  بحارالانوار جلد 1 صفحه 214 حدیث 16

ابوهاشم جعفری گوید :  خدمت امام رضا (ع) بودیم ، صحبت از عقل و ادب شد ، امام (ع) فرمود : خرد هدیه ای از خداوند است و ادب زحمت است ( و به دست آوردنی ) . پس هرکس در راه ادب زحمت بکشد به آن دست می یابد ، ولی کسی که در مورد افزایش عقل خود را به زحمت اندازد جز نادانی چیزی عایدش نمیشود. کافی جلد 1 صفحه 23 حدیث 16

 



نوشته شده در دوشنبه 93 مرداد 27ساعت ساعت 7:29 عصر توسط مشتعلی| نظر

 

                            آیات و احادیث در مورد بهداشت

آیات :

 

 سوره مبارکه مائده آیه شریفه 6

 

یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا إِذا قُمْتُمْ إِلَى الصَّلاةِ فَاغْسِلُوا وُجُوهَکُمْ وَ أَیْدِیَکُمْ إِلَى الْمَرافِقِ وَ امْسَحُوا بِرُؤُسِکُمْ وَ أَرْجُلَکُمْ إِلَى الْکَعْبَیْنِ وَ إِنْ کُنْتُمْ جُنُباً فَاطَّهَّرُوا وَ إِنْ کُنْتُمْ مَرْضى‏ أَوْ عَلى‏ سَفَرٍ أَوْ جاءَ أَحَدٌ مِنْکُمْ مِنَ الْغائِطِ أَوْ لامَسْتُمُ النِّساءَ فَلَمْ تَجِدُوا ماءً فَتَیَمَّمُوا صَعیداً طَیِّباً فَامْسَحُوا بِوُجُوهِکُمْ وَ أَیْدیکُمْ مِنْهُ ما یُریدُ اللَّهُ لِیَجْعَلَ عَلَیْکُمْ مِنْ حَرَجٍ وَ لکِنْ یُریدُ لِیُطَهِّرَکُمْ وَ لِیُتِمَّ نِعْمَتَهُ عَلَیْکُمْ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ 6

  6) ای اهل ایمان ، چون خواهید برای نماز برخیزید صورت و دستها را تا مرفق ( آرنج ) بشویید و سر و پاها را تا برآمدگی پا مسح کنید ، و اگر جُنُب هستید پاکیزه شوید ( غسل کنید ) و اگر بیمار یا مسافرید یا یکی از شما را قضاء حاجتی دست داده و یا با زنان مباشرت کرده اید و آب نیابید در این صورت به خاک پاک و پاکیزه ای روی آرید و به آن خاک صورت و دستها را مسح کنید ( تیمّم کنید ) . خدا نمی خواهد هیچ گونه سختی برای شما قرار دهد ، و لیکن می خواهد تا شما را پاکیزه گرداند و نعمت خود را بر شما تمام کند ، باشد که شکر او به جای آرید.



نوشته شده در چهارشنبه 93 مرداد 22ساعت ساعت 12:32 عصر توسط مشتعلی| نظر

 


 

احادیث:

 

-           قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : إنَّ اللَّهَ طَیِّبٌ یُحِبُّ الطِّیبَ، نَظیفٌ یُحِبُّ النِّظافَةَ    .

میزان الحکمه، ح 20314

رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: خداوند پاک است و پاکی را دوست دارد؛ پاکیزه است و پاکیزگی را دوست دارد    .

.
قال رسول الله - صلی الله علیه و آله     - : لَولا أن أشُقَّ عَلی‏ اُمَّتی لَأَمَرتُهُم بِالسِّواکِ مَعَ کُلِّ صَلاةٍ    .

میزان الحکمه، ح 9049

رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود    : اگر بر امّت من دشوار نبود، هر آینه به آنها فرمان می‏دادم که با هر نماز مسواک بزنند   .

 

-         قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : مَن قَلَّ طُعمُهُ صَحَّ بَطنُهُ و صَفا قَلبُهُ و مَن کَثُرَ طُعمُهُ سَقُمَ بَطنُهُ و قَسا قَلبُهُ.

مجموعه ورام، ج 1،

رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: هر کس کم بخورد، بدنش سالم می‏ماند و صفای دل می‏یابد و هر که پرخوری کند، بدنش بیمار و قلبش سخت می‏شود.

 

-         قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : اِلبَسُوا مِن ثِیابِکُم البَیاضَ، فَإنَّها مِن خَیرِ ثیابِکُم.

میزان الحکمه، ح 18061

رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: لباس‏های سفید بر تن کنید که از بهترین جامه‏های شما است.

 

-        
 
قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : الشَّعرُ الحَسَنُ مِن کِسوَةِ اللَّهِ فَأکرِمُوهُ.

وسائل الشیعه، ج 2،

رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: موی نیکو از پوشش‏های خدادادی است؛ آن را گرامی بدارید.




- . قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : مَنِ اتَّخَذَ شَعراً فَلیُحسِنْ وِلایَتَهُ أو لِیَجُزَّهُ.

وسائل الشیعه، ج 2، ص 129

رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: هر کس موی سر را بلند کند، یا باید به آن خوب رسیدگی کند یا کوتاهش کند.

 

 

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : طَهِّروا أفواهَکُم.

مکارم الأخلاق،

رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: دهان خویش را پاکیزه کنید.

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : عَلَیکُم بِالسِّواک فَنِعمَ الشَّی‏ءُ السِّواک یَشُدُّ اللَّثَةَ و یَذهَبُ بِالبَخرِ و یُصلِحُ المِعدَةَ و یَزیدُ فی دَرَجاتِ الجَنَّةِ و یُسخِطُ الشَّیطانَ.

نهج الفصاحه

پیامبر اکرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله می فرمایند :
مالى اَراکُمْ تَدْخُلونَ عَلَىَّ قُلْحَا مُرغا؟ مالَکُمْ لاتَسْتاکونَ؟
شما را چه شده است وقتى بر من وارد مى‏شوید، مى‏بینمتان که دندان‏هایتان جرم گرفته و زرد و موهایتان ژولیده است. چرا مسواک نمى‏زنید. محاسنخود را شانه نمی زنید، ج 2، ص 561، ح 943 .

پیامبر اکرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله می فرمایند :
یَسْاَلُ اَحَدُکُمْ عَنْ خَبَرِ السَّماءِ وَ هُوَ یَدَعُ اَظْفارَهُ کَأَظْفارِ الطَّیْرِ، یَجْتَمِعُ فیهَا الْجَنابَةُ وَ الخَبَثُ وَ التَّفَثُ ؛
بعضى از شما از خبرِ آسمان مى‏پرسند، در حالى که ناخن‏هاى خود را به مانند چنگال پرندگان، وا مى‏گذارند که در آنها جنابت، آلودگى و چرک، جاى مى‏گیرد. کنز العمال، ح 17260?

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : تَخَلَّلُوا عَلی‏ إثرِ الطَّعامِ و تَمَضمَضُوا فَإنَّهُما مَصِحَّةُ النّابِ و النَّواجذِ.

بحار الأنوار، ج 62، ص 291

رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: پس از خوردن غذا دندان‏هایتان را خلال کنید و آب در دهان بگردانید که این دو کار مایه سلامتی دندان‏های نیش و آسیا است.

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : تَخَلَّلُوا فَإنَّهُ مِنَ النّظافَةِ.

بحار الأنوار، ج 62، ص 291»

رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: (دندان‏هایتان را) خلال کنید که بخشی از پاکیزگی است

قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : لا تُبَیِّتُوا القُمامَةَ فی بُیوتِکُم و أخرِجُوها نَهاراً.

من لایحضره الفقیه، ج 4، ص 5»

رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: خاکروبه (و زباله) را شب در خانه نگذارید و آن را در روز از خانه خارج کنید

پیامبراکرم صلى ‏الله ‏علیه ‏و ‏آله می فرمایند:
طَهِّروا اَفْواهَکُمْ فَاِنَّها مَسالِکُ التَّسْبیحِ؛
دهان‏هاى خود را پاکیزه کنید که راه‏هاى تسبیح خداوند است.مکارم الاخلاق، ص 51?

رسول اکرم صلى ‏الله ‏علیه ‏و ‏آله :
تَخَلَّلوا فَإِنَّهُ لَیْسَ شَىْ‏ءٌ أَبْغَضَ إِلَى الْمَلائِکَةِ مِنْ أَنْ یَرَوْا فى أَسْنانِ الْعَبْدِ طَعاما؛
خلال کنید که بدترین چیز نزد فرشتگان این است که لاى دندان‏هاى بنده، مانده غذا ببینند.
مکارم الاخلاق، ص 153 .

پیامبراکرم صلى ‏الله ‏علیه ‏و ‏آله می فرمایند:
رَحِمَ اللّه‏ُ الْمَتَخَلِّلینَ مِنْ اُمَّتى فِى الْوُضوءِ وَ الطَّعامِ؛
خداوند رحمت کند خلال کنندگان امتم را در هنگام وضو گرفتن و بعد از غذا خوردن.مکارم الاخلاق، ص 153?

پیامبراکرم صلى ‏الله ‏علیه ‏و ‏آله می فرمایند:
هر کس هر روز دو بار مسواک بزند: سنت پیامبران را ادامه داده است و براى هر نمازى که بخواند خداوند پاداش صد رکعت برایش مى‏نویسد و از فقر نجات مى‏یابد و دهانش خوشبو، حافظه‏اش تقویت، فهمش زیاد، غذایش گوارا و درد دندان و بیمارى‏اش برطرف مى‏شود و فرشتگان به خاطر نورى که در او مشاهده مى‏کنند، با او دست مى‏دهند و دندان‏هایش تمیز مى‏شود.جامع الأخبار، ص 151، ح 340 .

پیامبراکرم صلى ‏الله ‏علیه ‏و ‏آله می فرمایند:
ثَلاثٌ حَقٌّ عَلى کُلِّ مُسْلِمٍ: اَلْغُسْلُ یَوْمَ الْجُمُعَةِ وَ السِّواکُ وَ الطِّیبُ؛
سه چیز بر هر مسلمانى لازم است: غسل جمعه، مسواک زدن و عطر.نهج الفصاحه، ح 1256 .

رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرمود: بر شما باد به مسواک زدن! که آن خوب چیزی است؛ لثه را محکم می‏کند، بوی ناخوشایند دهان را می‏زداید، معده را اصلاح می‏کند، بر درجات بهشتی می‏افزاید و شیطان را به خشم می‏آورد.

پیامبر اکرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله می فرمایند :
مَنِ اتَّخَذَ شَعْرا فَلْیُحْسِنْ وَلایَتَهُ، اَو لِیَجُزَّهُ؛

هر کس مو مى‏گذارد، آن را خوب نگه دارد وگرنه کوتاهش کند. کافى، ج 6، ص 485، ح 2?

پیامبراکرم صلى ‏الله ‏علیه ‏و ‏آله می فرمایند:
اَلسِّواکُ یَزیدُ الرَّجُلَ فَصاحَةً؛

مسواک بر شیوایى سخن انسان مى‏افزاید.مکارم الاخلاق، ص 48?



نوشته شده در چهارشنبه 93 مرداد 22ساعت ساعت 12:32 عصر توسط مشتعلی| نظر بدهید

 

 

قال الامام علی‏ - علیه السلام - : لا لِباسَ أجمَلُ مِنَ السَّلامَةِ    .

غرر الحکم، ج 6، ص 380

امام علی‏ - علیه السلام     - فرمود: هیچ لباسی زیباتر از سلامتی نیست  .

. قال الامام علی‏ - علیه السلام - : اِبدَؤوا بِالمِلحِ فی أوَّلِ طَعامِکُم.

وسائل الشیعه، ج 24، ص 404

امام علی‏ - علیه السلام - فرمود: غذا خوردن را با چشیدن نمک آغاز کنید.

 قال الامام علی‏ - علیه السلام - : النَّظیفُ مِنَ الثِّیابِ یُذهِبُ الهَمَّ و الحُزنَ.

الکافی، ج 6، ص 444»
امام علی‏ - علیه السلام - فرمود: لباس پاکیزه، حزن و اندوه را می‏زداید.

. قال الامام علی‏ - علیه السلام - : تَنَظَّفُوا بِالماءِ مِنَ النَّتِنِ الرِّیحِ الَّذی یُتَأذّی ‏مِنهُ.

الخصال،

امام علی‏ - علیه السلام - فرمود: خود را با آب از بوی ناخوشایندی که دیگران را می‏آزارد، پاک کنید.

قال الامام علی‏ - علیه السلام - : نَظِّفُوا بُیُوتَکُم من حَوکِ العَنکَبوتِ.

قرب الإسناد،

امام علی‏ - علیه السلام - فرمود: خانه‏هایتان را از تار عنکبوت پاک کنید.

قال الامام علی‏ - علیه السلام - : نِعمَ البَیتُ الحَمّامُ تُذکَرُ فیهِ النّارُ و یَذهَبُ بِالدَّرَنِ.

من لایحضره الفقیه، ج 1، ص 115

امام علی‏ - علیه السلام - فرمود: چه نیکو جایگاهی است حمّام؛ (گرمای آن) یادآور دوزخ است و چرک را از میان می‏برد.

امام على علیه‏السلام می فرمایند:
شُرْبُ الدَّواءِ لِلْجَسَدِ کَالصّابونِ لِلثَّوبِ، یُنَقّیهِ وَ لکِنْ یُخْلِقُهُ؛
نوشیدن دارو براى بدن، همانند صابون (پودر شوینده) براى لباس است که آن را تمیز مى‏کند، امّا فرسوده‏اش هم مى‏کند. شرح‏نهج‏البلاغه، ابن ابى‏الحدید، ج20، ص 300، ح 422 .

امام على علیه‏السلام می فرمایند:
اَلصِّحَّةُ اَفْضَلُ النِّعَمِ؛

سلامتى بهترین نعمت است. غررالحکم، ح 1050?



نوشته شده در چهارشنبه 93 مرداد 22ساعت ساعت 12:31 عصر توسط مشتعلی| نظر بدهید

 

 

 

      قال الامام الحسین‏ - علیه السلام - : بِصِحَّةِ الأجسامِ فی مُدَّةِ الأعمارِ تحف العقول، ص 239    ».
در مدت عمر، در حفظ سلامت تن بکوشید.


امام باقر علیه‏ السلام می فرمایند     :
لَوْ یَعْلَمُ النّاسُ ما فِى السِّواکِ لاََباتوهُ مَعَهُمْ فى لِحافٍ؛
اگر مردم خاصیت مسواک را مى‏دانستند (هرگز آن را از خود جدا نمى‏کردند و حتى) آن را شب به بستر خود مى‏بردند.بحارالأنوار، ج 76، ص 130، ح 17     .

امام باقر - علیه السلام - فرمود: هرکه می‏خواهد غذا به او زیان نرساند   .. باید غذا را خوب بجود.

امام باقر علیه‏ السلام می فرمایند :
اَلسِّواکُ یَذْهَبُ بِالْبَلْغَمِ وَ یَزیدُ فِى الْعَقْلِ؛
مسواک بلغم و رطوبات معده را از بین مى‏برد و عقل را زیاد مى‏کند.ثواب الاعمال، ص 18?

قال الامام الباقر - علیه السلام - : مَن أرادَ أن لایَضُرَّهُ طَعامٌ ... وَلْیُجِدِ المَضغَ.

وسائل الشیعه، ج 24، ص

قال الامام الصادق‏ - علیه السلام - : کَنسُ البَیتِ یَنفِی الفَقرَ.

الکافی، ج 6، ص 531
امام صادق‏ - علیه السلام - فرمود: جاروب کردن خانه، فقر را از بین می‏برد.

. قال الامام الصادق‏ - علیه السلام - : مِن أخلاقِ الأنبِیاءِ السِّواکُ.میزان الحکمه،

امام صادق‏ - علیه السلام - فرمود: مسواک کردن از اخلاق پیامبران است.

امام صادق علیه‏ السلام می فرمایند :
اِذا قُمْتَ بِاللَّیْلِ فَاسْتکِ فَاِنَّ الْمَلَکَ یَاْتیکَ فَیَضَعُ فاهُ عَلى فیکَ فَلَیْسَ مِنْ حَرْفٍ تَتْلوهُ وَ تَنْطِقُ بِهِ اِلاّ صَعِدَ بِهِ اِلَى السَّماءِ فَلْیَکُنْ فوکَ طَیِّبَ الرِّیحِ؛
شبانگاه که (براى نماز) برخاستى، مسواک بزن چرا که فرشته‏اى نزد تو مى‏آید و دهانش را بر دهانت مى‏گذارد و آنگاه هیچ حرفى از قرآن و نماز و دعا نمى‏خوانى مگر آن‏که آن را به آسمان بالا مى‏برد، پس باید که دهانت خوشبو باشد.وسائل الشیعة، ج
1، ص 357?

امام صادق علیه‏ السلام می فرمایند :
اَلحِنّاءُ یَذْهَبُ بِالسَّهَکِ وَ یَزیدُ فى ماءِ الْوَجْهِ وَ یُطَیِّبُ النَّکْهَةَ وَ یُحَسِّنُ الْوَلَدَ؛
حنا، بوى بد عرق را از بین مى‏برد و چهره را شاداب، دهان را خوشبو و فرزند را زیبا مى‏کند.
کافى، ج
6، ص 484، ح 5 .

امام صادق علیه‏ السلام می فرمایند :
اَلْخِلالُ بَعْدَ الطَّعامِ، یَشُدُّ اللِّثاتِ وَ یَجْلِبُ الرِّزْقَ وَ یُطَیِّبُ النَّـکْهَةَ؛
خلال کردن بعد از غذا، لثه‏ها را محکم، روزى را زیاد و دهان را خوشبو مى‏کند.احقاق الحق، ج
12، ص 283.

امام صادق علیه‏ السلام می فرمایند :
وَ السَّعْتَرُ وَ الْمِلحُیُطَیِّبانِ النَّـکْهَةَ؛

آویش و نمک، دهان را خوشبو مى‏کنند.
مکارم الاخلاق، ج
1، ص 416، ح 1410?

امام صادق علیه‏ السلام می فرمایند :
اَ لْکُحْلُ بِاللَّیلِ یُطَیِّبُ الْفَمَ وَ مَنْفَعَتُهُ اِلى اَرْبَعینَ صَباحا؛
سرمه کشیدن در شب، دهان را خوشبو مى‏کند و آثار آن تا چهل روز ادامه دارد.مکارم الاخلاق، ص
46?

امام صادق علیه‏ السلام می فرمایند :
ثَلاثٌ یُذْهِبْنَ النِّسْیانَ وَ یُحْدِثْنَ الذُّکْرَ: قِراءَةُ الْقُرآنِ، وَ السِّواکُ وَ الصِّیامُ؛
سه چیز، فراموشى را از بین مى‏برد و حافظه را زیاد مى‏کند: خواندن قرآن، مسواک زدن و روزه گرفتن.
دعائم الاسلام، ج
2، ص 137، ح 481?

امام صادق علیه‏ السلام می فرمایند :
ما أَدَرْتَ عَلَیْهِ لِسانَکَ فَأَخْرَجْتَهُ فَابْلَعْهُ وَما أَخْرَجْتَهُ بِالْخَلالِ فَارْمِ بِهِ؛
بعد از غذا زبان را دور دهان بگردان، هرچه با زبان درآمد فرو ببر، و آنچه را با خلال بیرون آوردى از دهان بیرون افکن.

مکارم الأخلاق، ص152 .

امام صادق علیه‏السلام می فرمایند :
اِنَّ لِکُلِّ ثَمَرَةٍ سَمّا فَاِذا اَتَیْتُمْ بِها فَمَسّوها بِالْماءِ أوْ اَغْمِسوها فِى الماءِ؛
هر میوه‏اى سمّى دارد، هرگاه میوه به‏دستتان رسید، آن را با آب بشویید و یا در آب فرو برید.
کافى، ج
6، ص 350،

قال الامام الصادق‏ - علیه السلام - : اِغسِلُوا أیدِیَکُم قَبلَ الطَّعامِ و بَعدَهُ.

المحاسن، ج 1، ص 425»

امام صادق‏ - علیه السلام - فرمود: دست‏هایتان را قبل از خوردن غذا و بعد از آن بشویید.. قال الامام الصادق‏ - علیه السلام - : و نَهی‏ (رَسولُ اللَّه‏ - صلی الله علیه وآله -) أن یُنفَخَ فی طَعامٍ أو شَرابٍ.

بحار الأنوار، ج 75، ص 50

امام صادق‏ - علیه السلام - فرمود: پیامبر خدا از فوت کردن در غذا و آشامیدنی نهی فرمودند.

. قال الامام الصادق‏ - علیه السلام - : أصلُ خَرابِ البَدَن تَرکُ العشاءِ.

الکافی، ج 6، ص 288»



نوشته شده در چهارشنبه 93 مرداد 22ساعت ساعت 12:29 عصر توسط مشتعلی| نظر بدهید



امام صادق‏ - علیه السلام - فرمود: ریشه (بیماری و) خرابی بدن، ترک غذای شب است  .

. قال الامام الصادق‏ - علیه السلام - : الطَّعامُ الحارُّ غَیرُ ذِی بَرَکَةٍ  .

امام صادق‏ - علیه السلام - فرمود: در غذای داغ، ‏برکتی نیست  .

الکافی، ج 6، ص 322

قال الامام الصادق‏ - علیه السلام - : إیّاکَ و شُربَ الماءِ البارِدِ فِی الحَمّامِ فَإنَّهُ یُفسِدُ المِعدَةَ  .

أمالی شیخ صدوق، ص 445  »

امام صادق‏ - علیه السلام - فرمود: از نوشیدن آب سرد در حمّام بپرهیز، زیرا معده را فاسد و تباه می‏کند  .

14. قال الامام الصادق‏ - علیه السلام - : و صُبَّ الماءَ البارِدَ عَلی‏ قَدَمیکَ إذا خَرَجتَ فَإنَّهُ یَسِلُّ الدّاءَ مِن جَسَدِکَ  .

أمالی شیخ صدوق،

امام صادق‏ - علیه السلام - فرمود: هنگام خارج شدن از حمّام بر دو پای خود آب سرد بریز؛ این کار بیماری را از بدنت بیرون می‏کند

قال الامام الصادق‏   - علیه السلام - : الثَّوبُ النَقیُّ یَکبِتُ العَدُوَّ.

الکافی، ج 6،

امام صادق‏ - علیه السلام - فرمود: جامه پاکیزه، دشمن را خوار می‏کند.

.
قال الامام الصادق‏ - علیه السلام - : غَسلُ الرَّأسِ بِالخَطمِیِّ نُشرَةٌ.

وسائل الشیعه، ج 2، ص 61»

امام صادق‏ - علیه السلام - فرمود: شستن سر با خطمی، موجب شادابی است.

. قال الامام الصادق‏ - علیه السلام - : لا تَتَسَرَّحْ فِی الحَمّامِ فَإنَّهُ یُرِقُّ الشَّعرَ.

مکارم الأخلاق، ج 1، ص 165»

امام صادق‏ - علیه السلام - فرمود: در حمّام شانه نزنید که موی را سست می‏کند.

.
قال الامام الصادق‏ - علیه السلام - : مِنَ السُّنَّةِ تَقلِیمُ الأظفارِ.

وسائل الشیعه، ج 2، ص 132

امام صادق‏ - علیه السلام - فرمود: گرفتن ناخن از سنّت پیامبر است.

. قال الامام الصادق‏ - علیه السلام - : قالَ رَسولُ اللَّهِ‏ - صلی الله علیه وآله - لِلرِّجالِ: قُصُّوا أظافیرَکُم و لِلنّساءِ: اُترُکنَ مِن أظفارِکُنَّ؛ فَإنَّهُ أزیَنُ لَکُنَّ.

من لایحضره الفقیه، ج 1، ص 128

امام صادق‏ - علیه السلام - فرمود: پیامبر خدا - صلی الله علیه وآله - به مردان فرمود: ناخن‏هایتان را کوتاه کنید، و به زنان فرمود: ناخن‏هایتان را کوتاه نکنید (بلند بگذارید)؛ زیرا برای شما زینت بخش‏تر است.

.
قال الامام الصادق‏ - علیه السلام - : نَهی‏ رَسولُ اللَّهِ‏ - صلی الله علیه وآله - عَن تَقلیمِ الأظفارِ بِالأَسنانِ.

134

وسائل الشیعه، ج 2،

امام صادق‏ - علیه السلام - فرمود: پیامبر خدا - صلی الله علیه وآله - از کوتاه کردن ناخن با دندان نهی فرمودند.

.
قال الامام الصادق‏ - علیه السلام - : الدُّهنُ یُلَیِّنُ البَشَرَةَ و یَزیدُ فِی الدِّماغِ و یُسَهِّلُ مَجارِیَ الماءِ و یُذهِب القَشَفَ و یُسفِرُ اللَّونَ.

الکافی، ج 6،

امام صادق‏ - علیه السلام - فرمود: روغن (مالیدن به پوست) آن را نرم و عقل را زیاد می‏کند؛ روزنه‏های پوست را پاک کرده و آلودگی تن را از بین می‏برد و رنگ پوست را روشنی می‏بخشد.

امام کاظم علیه‏ السلام می فرمایند :
اَلسِّواکُ فِى الخَلاءِ یورِثُ البَخَرَ؛

مسواک زدن در توالت، دهان را بدبو مى‏کند.
من لا یحضره الفقیه، ج 1، ص 52، ح 110?

 

امام کاظم‏ - علیه السلام - فرمود: ناشتا وارد حمّام نشوید و وارد آن نشوید مگر آن‏ که چیزی خورده باشید.

قال الامام الکاظم‏ - علیه السلام - : لاتَدخُلوا الحَمّامَ عَلَی الرِّیقِ وَ لاتَدخُلُوهُ حَتّی‏ تَطعَمُوا شَیئاً.

من لایحضره الفقیه، ج 1، ص

116

امام کاظم‏ - علیه السلام - فرمود: یک روز در میان حمّام رفتن، بر گوشت بدن می‏افزاید، و هر روز به حمّام رفتن چربی کلیه‏ها را آب می‏کند (سبب لاغری می‏شود(

. قال الامام الکاظم‏ - علیه السلام - : الحَمّامُ - یَومٌ و یَومٌ لا - یُکثِرُ اللَّحمَ و إدمانُهُ فی کُلِّ یَومٍ یُذیبُ شَحمَ الکُلیَتَینِ.

الکافی، ج 6، ص 496


. قال الامام الرضا - علیه السلام - : شُربُ الماءِ البارِدِ عَقیبَ الشَّی‏ءِ الحارِّ أوِ الحَلاوةُ یَذهَبُ بِالأسنانِ

مستدرک الوسائل، ج 16، ص 458

 

. قال الامام الرضا - علیه السلام - : مِن أخلاقِ الأنبیاءِ التَّنظُّفُ.

بحار الأنوار، ج 78، ص 335»

امام رضا - علیه السلام - فرمود: پاکیزگی از اخلاق پیامبران است.


.
قال الامام الرضا - علیه السلام - : مَن أرادَ أن لایُؤذِیَهُ مِعدَتُهُ فَلا یَشرَب بَینَ طَعامِهِ ماءً.

بحار الأنوار، ج 62، ص 323»

امام رضا - علیه السلام - فرمود: هر که می‏خواهد معده‏اش آزارش ندهد، پس در بین غذا آب نخورد.

امام رضا - علیه السلام - فرمود: نوشیدن آب سرد، پس از خوردن چیز گرم، یا (خوردن) شیرینی دندان‏ها را از بین می‏برد.

مام رضا علیه‏السلام می فرماین

هر کس مى‏خواهد مثانه‏اش به بیمارى‏اى مبتلا نشود، ادرار خود را نگه ندارد.
طب الرضا علیه‏السلام ، ص
35 .

امام رضا علیه‏السلام می فرمایند: اِذا جُعْتَ فَکُل وَاِذا عَطِشْتَ فَاشْرَبْ وَ اِذا هاجَ بِکَ البَولُ فَبُلْ، وَ لا تُجامِعْ اِلاّ مِنْ حاجَةٍ، وَ اِذا نَعَسْتَ فَنَم، فَاِنَّ ذلِکَ مَصَحَّةٌ لِلْبَدَنِ؛
چون گرسنه شدى بخور، چون تشنه شدى بنوش، چون ادرار بر تو فشار آورد، ادرار کن، جز از سر نیاز، با همسرت نزدیکى مکن و چون احساس خواب‏آلودگى کردى، بخواب، که اینها مایه تن درستى است.
فقه الرضا، ص.239?

 

امام رضا علیه‏ السلام می فرمایند :
شُرْبُ الْماءِ الْبارِدِ عَقیبَ الشَّىْ‏ءِ الحارِّ وَ عَقیبَ الحَلاوَةِ یَذْهَبُ بِالاَْسْنانِ… وَ مَنْ اَرادَ اَلاّ یَفْسُدَ اَسْنانُهُ فَلا یَأکُلْ حُلْوا اِلاّ بَعْدَ کَسْرَةِ خُبزٍ؛
خوردن آب سرد بعد از چیزهاى گرم و شیرینى، دندان‏ها را از بین مى‏بردهر کس مى‏خواهد دندان‏هایش فاسد نشود، شیرینى نَخورد، مگر پس از خوردن لقمه‏اى نان
بخورد  ،

بحارالأنوار321325?

 امام رضا علیه‏ السلام می فرمایند :
اَلسِّواکُ یَجْلُو الْبَصَرَ وَ یُنْبِتُ الشَّعْرَ وَ یَذْهَبُ بِالدَّمْعَةِ؛
مسواک زدن، نور چشم و رشد مو را زیاد و آبریزش چشم را برطرف مى‏کند.بحارالأنوار، ج
76، ص 137?

 

امام رضا علیه‏السلام می فرمایند :
عَلَیْکَ بِالاِثْمِدِ فَاِنَّهُ یَجْلُو الْبَصَرَ وَ یُنْبِتُ الاَْشْفارَ وَ یُطَیِّبُ النَّکْهَةَ وَ یَزیدُ فِى الباه؛
سرمه سیاه بِکشید، چرا که دیده را جلا مى‏دهد، مژه‏ها را مى‏رویاند، دهان را خوشبو مى‏کند و بر توان جنسى مى‏افزاید. مکارم الاخلاق، ص
46 .

. قال الامام الصادق‏ - علیه السلام - : أصلُ خَرابِ البَدَن تَرکُ العشاءِ



نوشته شده در چهارشنبه 93 مرداد 22ساعت ساعت 12:25 عصر توسط مشتعلی| نظر بدهید

                          آیات اخلاقی در قرآن

. 1توکل: « وَ مَنْ یَتَوَکَّلْ عَلَی اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِکُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدْراً » (طلاق / 3) وهر کس بر خدا توکل کند، کفایت امرش را می‌کند، خداوند فرمان خود را به انجام می‌رساند، و خدا برای هرچیزی اندازه‌ای قرار داده است 
2.
تقوا: « مَنْ یَتَّقِ اللَّهَ یَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً وَ یَرْزُقْهُ مِنْ حَیْثُ لا یَحْتَسِبُ » (طلاق / 2و3) هر کس تقوای الهی پیشه کند، خداوند راه نجاتی برای او فراهم می‌کند و او از جایی که گمان ندارد، روزی می‌دهد
3.
شکر نعمت، کفر نعمت: « لَئِنْ شَکَرْتُمْ لَأَزِیدَنَّکُمْ وَ لَئِنْ کَفَرْتُمْ إِنَّ عَذابِی لَشَدِیدٌ » (ابراهیم / 7) اگر شکرگزاری کنید، (نعمت خود را)بر شما خواهم افزود، و اگر ناسپاسی کنید، مجازاتم شدید است
4.
صبر: « وَ اصْبِرُوا إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِینَ» (انفال / 46) وصبر و استقامت کنید که خداوند با استقامت کنندگان است
5.
توبه: « یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَی اللَّهِ تَوْبَهً نَصُوحاً عَسی رَبُّکُمْ أَنْ یُکَفِّرَ عَنْکُمْ سَیِّئاتِکُمْ وَ یُدْخِلَکُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ » (تحریم / 8) ای کسانی که ایمان آورده‌اید، بسوی خدا توبه کنید، توبه‌ای خالص، امید است(با این کار)پروردگارتان گناهانتان را ببخشدو شما را در باغهایی از بهشت که نهرها از زیر درختانش جاری است، وارد کند
6.
اخلاص: « فَادْعُوا اللَّهَ مُخْلِصِینَ لَهُ الدِّینَ وَ لَوْ کَرِهَ الْکافِرُونَ » (غافر / 14) (تنها)خدا را بخوانید و دین خود را برای او خالص کنید، هر چند کافران ناخشنود باشند
7.
رضا: « رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ أَکْبَرُ » (توبه / 72) و خشنودی خدا بزرگتر است
8.
احترام به پدر و مادر: « لا تَعْبُدُونَ إِلاَّ اللَّهَ وَ بِالْوالِدَیْنِ إِحْساناً » (بقره / 83) جز خدا را نپرستید وبه پدر و مادر خود احسان کنید
9.
خوش گفتاری: « وَ قُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً » (بقره / 83) وبا مردم (به زبان) خوش سخن بگویید
10.
امانت: « إِنَّ اللَّهَ یَأْمُرُکُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَماناتِ إِلی أَهْلِها » (نساء / 58) خداوند به شما فرمان می‌دهد که امانتها را به صاحبانش بدهید
11.
عدل: « إِذا حَکَمْتُمْ بَیْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْکُمُوا بِالْعَدْلِ » (نساء / 58) هنگامی که میان مردم داوری می‌کنید، به عدالت داوری کنید
12.
امر به معروف و نهی از منکر: « وَ لْتَکُنْ مِنْکُمْ أُمَّهٌ یَدْعُونَ إِلَی الْخَیْرِ وَ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ أُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ » (ال عمران / 104) باید از میان شما، جمعی دعوت به نیکی ، و امر به معروف و نهی از منکر کنند و آنها همان رستگارانند
13.
نقض عهد، قطع رحم، فساد: « وَ الَّذِینَ یَنْقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مِیثاقِهِ وَ یَقْطَعُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ یُوصَلَ وَ یُفْسِدُونَ فِی الْأَرْضِ أُولئِکَ لَهُمُ اللَّعْنَهُ » (رعد / 25) آنها که عهد الهی را پس از محکم کردن می‌شکنند، و پیوندهایی را که خدا دستور به برقراری آن داده قطع می‌کنند، و در روی زمین فساد می‌کنند، لعنت برای آنهاست
14.
پیروی از احسن: «الَّذِینَ یَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَیَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُولئِکَ الَّذِینَ هَداهُمُ اللَّهُ وَ أُولئِکَ هُمْ أُولُوا الْأَلْبابِ » (زمر / 18) همان کسانی که سخنان را می‌شنوند و از نیکوترین آنها پیروی می‌کنند، آنان کسانی هستند که خدا هدایتشان کرده، و آنها خردمندانند
15.
صدق و راستگویی: « اتَّقُوا اللَّهَ وَ کُونُوا مَعَ الصَّادِقِینَ » (توبه / 119) از خدا بترسید و با راستگویان باشید
16.
قرض‌الحسنه: « مَنْ ذَا الَّذِی یُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً فَیُضاعِفَهُ لَهُ أَضْعافاً کَثِیرَهً وَ اللَّهُ یَقْبِضُ وَ یَبْصُطُ » (بقره / 245) کیست که به خدا قرض‌الحسنه دهد، تا خدا بر آن چند برابر بیفزاید؟خدا تنگدستی دهد وتوانگری بخشد.
17. قولنامه: « إِذا تَدایَنْتُمْ بِدَیْنٍ إِلی أَجَلٍ مُسَمًّی فَاکْتُبُوهُ » (بقره / 282) چون وامی تا مدتی معین به یکدیگر می‌دهید، آن را بنویسید
18. تمسخرو استهزاء: « الَّذِینَ یَلْمِزُونَ الْمُطَّوِّعِینَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ فِی الصَّدَقاتِ وَ الَّذِینَ لا یَجِدُونَ إِلاَّ جُهْدَهُمْ فَیَسْخَرُونَ مِنْهُمْ سَخِرَ اللَّهُ مِنْهُمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِیمٌ » (توبه / 79) آنهایی که از مؤمنان اطاعت کار، در صداقتشان عیب جویی می‌کنند، و کسانی را که (برای انفاق در راه خدا)جز به مقدار (ناچیز)توانایی خود دسترسی ندارند، مسخره می‌نمایند، خدا آنها را مسخره می‌کند و برای آنها عذاب دردناکی است
19. القاب زشت: « وَ لا تَنابَزُوا بِالْأَلْقابِ » (حجرات / 11) و با القاب زشت و ناپسند یکدیگررا یاد نکنید
20. دروغ: « وَ لا تَقُولُوا لِما تَصِفُ أَلْسِنَتُکُمُ الْکَذِبَ هذا حَلالٌ وَ هذا حَرامٌ لِتَفْتَرُوا عَلَی اللَّهِ الْکَذِبَ» (نحل / 116) به خاطر دروغی که بر زبانتان جاری می‌شود نگویید این حلال است و آن حرام، تا بر خدا افترا ببندید
21. بخل: « وَ لا یَحْسَبَنَّ الَّذِینَ یَبْخَلُونَ بِما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ هُوَ خَیْراً لَهُمْ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَهُمْ سَیُطَوَّقُونَ ما بَخِلُوا بِهِ یَوْمَ الْقِیامَهِ » (ال عمران / 180) کسانی که بخل می‌ورزند، و آنچه را خدا از فضل خویش به آنان داده انفاق نمی‌کنند، گمان نکنند این کار به سود آنها است، بلکه برای آنها شر است بزودی در روز قیامت، آنچه را نسبت به آن بخل ورزیدند، همانند طوقی به گردنشان می‌افکنند
22. غیبت: « وَ لا یَغْتَبْ بَعْضُکُمْ بَعْضاً أَ یُحِبُّ أَحَدُکُمْ أَنْ یَأْکُلَ لَحْمَ أَخِیهِ مَیْتاً فَکَرِهْتُمُوهُ » (حجرات / 12) وهیچ یک از شما دیگری را غیبت نکند، آیا کسی از شما دوست دارد که گوشت برادر مرده خود را بخورد؟(به یقین)همه شما از این امر کراهت دارید
23. گمان بد: « اجْتَنِبُوا کَثِیراً مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ » (حجرات / 12) از بسیاری از گمانها بپرهیزید، چرا که بعضی از گمانها گناه اس 
24. تجسس: « وَ لا تَجَسَّسُوا » (حجرات / 12) و هرگز(در کار دیگران)تجسس نکنید
25. حسد: « أَمْ یَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلی ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ » (نساء / 54) با اینکه نسبت به مردم و بر آنچه خدا از فضلش به آنان بخشیده، حسد می‌ورزند؟ 
26. ظلم: « وَ سَیَعْلَمُ الَّذِینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنْقَلَبٍ یَنْقَلِبُونَ » (شعراء / 227) آنها که ستم کردند به زودی می‌دانند که بازگشتشان به کجاست
27. شایع کردن زشتیها (تشیع فاحشه): « إِنَّ الَّذِینَ یُحِبُّونَ أَنْ تَشِیعَ الْفاحِشَهُ فِی الَّذِینَ آمَنُوا لَهُمْ عَذابٌ أَلِیمٌ فِی الدُّنْیا وَ الْ‏آخِرَهِ » (نور / 19) کسانی که دوست دارند زشتیها در میان مردم با ایمان شیوع یابد، عذاب دردناکی برای آنان در دنیا و آخرت است
28. سخن چینی: « هَمَّازٍ مَشَّاءٍ بِنَمِیمٍ » (قلم / 11) کسی که بسیار عیبجوست و به سخن چینی آمدو شد می‌کند، (پیروی مکن). 
29. عیب‌جویی: « وَیْلٌ لِکُلِّ هُمَزَهٍ لُمَزَهٍ » (همزه / 1) وای بر هر بدگوی عیبجویی.



نوشته شده در شنبه 93 مرداد 18ساعت ساعت 1:25 عصر توسط مشتعلی| نظر

بنابر این اگر در برخی آیات مثل آیه اول سوره «ممتحنه» خداوند می فرماید« ای کسانی که ایمان آوردید دشمن من و دشمن خودتان را دوست خود نگیرید » و یا در آیه 4 سوره ممتحنه

 قَدْ کَانَتْ لَکُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِی إِبْرَاهِیمَ وَالَّذِینَ مَعَهُ إِذْ قَالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَآءُ مِنْکُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ کَفَرْنَا بِکُمْ وَبَدَا بَیْنَنَا وَبَیْنَکُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاءُ أَبَدًا حَتَّى تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَهُ إِلا قَوْلَ إِبْرَاهِیمَ لأبِیهِ لأسْتَغْفِرَنَّ لَکَ وَمَا أَمْلِکُ لَکَ مِنَ اللَّهِ مِنْ شَیْءٍ رَبَّنَا عَلَیْکَ تَوَکَّلْنَا وَإِلَیْکَ أَنَبْنَا وَإِلَیْکَ الْمَصِیرُ .

می فرماید: « برای شما در زندگی ابراهیم و کسانی که با او بودند سرمشق خوبی وجود داشت ، هنگامی که به قوم خود گفتند ما از شما و خدایان دروغین شما برائت داریم و عداوت و دشمنی میان ما و شما برای همیشه آشکار شده است تاآنکه به خدای یکتا ایمان آورید ...»  مقصود فقط برائت از مشرکان و کافرانی است که با مسلمانان دشمنی می کنند .دلیل براین سخن آیه 8 و 9 همین سوره (ممتحنه)

 لا یَنْهَاکُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذِینَ لَمْ یُقَاتِلُوکُمْ فِی الدِّینِ وَلَمْ یُخْرِجُوکُمْ مِنْ دِیَارِکُمْ أَنْ تَبَرُّوهُمْ وَتُقْسِطُوا إِلَیْهِمْ إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُقْسِطِینَ .

 إِنَّمَا یَنْهَاکُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذِینَ قَاتَلُوکُمْ فِی الدِّینِ وَأَخْرَجُوکُمْ مِنْ دِیَارِکُمْ وَظَاهَرُوا عَلَى إِخْرَاجِکُمْ أَنْ تَوَلَّوْهُمْ وَمَنْ یَتَوَلَّهُمْ فَأُولَئِکَ هُمُ .

 است که می فرماید« خداوند شما را از نیکی  ورعایت قسط با کسانی که در راه دین با شما  نجنگیدند  و شما را ازخانه و کاشانه خود  بیرون نراندند نهی نمی کند . خداوند فقط شما را از دوستی و رابطه با کسانی نهی می کند که با شما در راه دین جنگیدند و شما را از خانه و دیار خود بیرون راندند

و یا در بیرون راندن شما کمک کردند...»  پس از این آیه استفاده می شود در قبال کسانی که عقیده  وعمل ناپسند دارندبرائت از عقیده و عمل آنها کافی است  و قطع رابطه دوستانه لازم  نیست .

این نکته را هم در مورد جایگاه تبری و برائت مد نظر داشته باشیم که برائت مقدمه ای است که ما را از عقیده نادرست و عمل نادرست دور نگه می دارد تا ما سپس به عقیده درست و عمل درست رو کنیم و به آنها بپردازیم نه اینکه برائت و تبری مقصد نهایی باشد . برائت دور شدن انسان از آلودگیهاست تا سپس خود را به فضایل و عقاید نیک و عمل نیک بیاراید اما متأسفانه بسیاری در برائت متوقف شده اند و برائت را هدف نهایی و مقصد دانسته اند و به آن دلخوش کرده اند.

تولی به معنای دوست داشتن و تبری به معنای بیزای جستن و تنفر است. که این دو از فروع دینی اسلام به شمار می روند. و هر مسلمانی باید با اهل حق دوستی کند و از اهل باطل بیزاری بجوید. که اوج این دوستی ها در اهل بیت (علیهم السلام) است و اوج بیزاری جستن، از سران شرک و کفر می باشد.

درباره تولی می توان به این آیات استناد کرد:
«لا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبى[شوری/23] من هیچ پاداشى از شما بر رسالتم درخواست نمى ‏کنم جز دوست‏داشتن نزدیکانم [اهل بیتم‏].»

«إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ[حجرات/11] مؤمنان برادر یکدیگرند.»

«یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ کُونُوا مَعَ الصَّادِقینَ[توبه/119] اى کسانى که ایمان آورده‏اید! از (مخالفت فرمان) خدا بپرهیزید، و با صادقان باشید!»

«وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِیاءُ بَعْضٍ[توبه/71] مردان و زنان باایمان، ولىّ (و یار و یاور) یکدیگرند.»

و درباره تبری آیات فراوانی وجود دارد که به چند نمونه آن اشاره می کنیم:

«لا یَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْکافِرینَ أَوْلِیاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنینَ وَ مَنْ یَفْعَلْ ذلِکَ فَلَیْسَ مِنَ اللَّهِ فی‏ شَیْ‏ءٍ ...[آل عمران/28] افراد باایمان نباید به جاى مؤمنان، کافران را دوست و سرپرست خود انتخاب کنند و هر کس چنین کند، هیچ رابطه ‏اى با خدا ندارد.»

«یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الْیَهُودَ وَ النَّصارى‏ أَوْلِیاءَ بَعْضُهُمْ أَوْلِیاءُ بَعْضٍ وَ مَنْ یَتَوَلَّهُمْ مِنْکُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ[مائده/51] اى کسانى که ایمان آورده ‏اید! یهود و نصارى را ولّى (و دوست و تکیه‏گاه خود،) انتخاب نکنید! آنها اولیاى یکدیگرند و کسانى که از شما با آنان دوستى کنند، از آنها هستند.»

«یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا آباءَکُمْ وَ إِخْوانَکُمْ أَوْلِیاءَ إِنِ اسْتَحَبُّوا الْکُفْرَ عَلَى الْإیمانِ وَ مَنْ یَتَوَلَّهُمْ مِنْکُمْ فَأُولئِکَ هُمُ الظَّالِمُونَ[توبه/23] اى کسانى که ایمان آورده‏ اید! هر گاه پدران و برادران شما، کفر را بر ایمان ترجیح دهند، آنها را ولىّ (و یار و یاور و تکیه‏ گاه) خود قرار ندهید! و کسانى از شما که آنان را ولىّ خود قرار دهند، ستمگرند!»

«لا تَجِدُ قَوْماً یُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ یُوادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ لَوْ کانُوا آباءَهُمْ أَوْ أَبْناءَهُمْ أَوْ إِخْوانَهُمْ أَوْ عَشیرَتَهُمْ[مجادله/22] هیچ قومى را که ایمان به خدا و روز رستاخیز دارند نمى ‏یابى که با دشمنان خدا و رسولش دوستى کنند، هر چند پدران یا فرزندان یا برادران یا خویشاوندانشان باشند.»

«قَدْ کانَتْ لَکُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فی‏ إِبْراهیمَ وَ الَّذینَ مَعَهُ إِذْ قالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَآؤُا مِنْکُمْ وَ مِمَّا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ کَفَرْنا بِکُمْ وَ بَدا بَیْنَنا وَ بَیْنَکُمُ الْعَداوَةُ وَ الْبَغْضاءُ أَبَداً[ممتحنه] براى شما سرمشق خوبى در زندگى ابراهیم و کسانى که با او بودند وجود داشت، در آن هنگامى که به قوم (مشرک) خود گفتند: «ما از شما و آنچه غیر از خدا مى ‏پرستید بیزاریم ما نسبت به شما کافریم و میان ما و شما عداوت و دشمنى همیشگى آشکار شده است»

درباره چیستی و چرایی این دو نیز باید گفت که: از نظر منطقی این دو باید وجود داشته باشند. انسانی که نسبت به مساله ای عشق می ورزد با هم سنخان خود در محبوب دوستی می کند و از سویی باید با عوامل آسیب رسان به عشق و علاقه خود، دشمنی کند. از همین روست که عشق و محبت انسان، برای او مرز و خط قرمز می آفریند.

اگر باید با اولیاى الهی دوستى کرد، با دشمنان خدا هم باید دشمنى کرد. و اگر «دشمنى» با دشمنان خدا نباشد، به تدریج رفته رفته، همان دشمنی ها عادی و طبیعی جلوه می کند و شخص خود در صف دشمنان اولیاء الهی در می آید. در واقع تبری جستن به مانند سیستم دفاعی بدن است که مانع رشد میکروب ها می شود. علاوه بر اینکه می تواند معیار و محکی جدی برای مدعیان باشد که در ادعای دوستی و عشق خود، چقدر جدی و صادق هستند.

دقت در احادیث نیز می تواند اهمیت بسیار والای تولی و تبری را نشان دهد که در اینجا به چند مورد اشاره می کنیم:

پیغمبر صلى اللَّه علیه و آله روزى پرسشى را در بین اصحابش مطرح کرد و آن این بود: در میان دستگیره ‏هاى ایمان کدامیک از همه محکمتر است؟ گفتند: خدا و پیغمبرش بهتر مى‏دانند، آنگاه یکى از ایشان گفت: نماز، و دیگرى گفت: زکات، شخصى گفت: روزه، و یکى دیگر از ایشان گفت: حج و عمره، و دیگرى گفت: جهاد، آنگاه پیغمبر خدا صلى اللَّه علیه و آله فرمود: همه اینها که نام بردید، کارهاى با فضیلتى است، ولى پاسخ سؤال من نیست، (بلکه) قوى ‏ترین دستگیره ایمان، دوست داشتن براى خدا و دشمن داشتن براى خداست، و دوست داشتن اولیاء خدا، و بیزارى جستن از دشمنان خدا، مى ‏باشد.

همچنین امام رضا (ع) می فرمایند: کمال دین ولایت ما و برائت از دشمنان ماست.

اما نکته ای که باید به آن توجه کنیم این است که تبری جستن از دشمنان الهی، به این معنا نیست که با تمام مخالفان فکر و اندیشه خود بجنگیم. خدای متعال در قرآن صریحا این مساله را بیان کرده است:

«لا یَنْهاکُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذینَ لَمْ یُقاتِلُوکُمْ فِی الدِّینِ وَ لَمْ یُخْرِجُوکُمْ مِنْ دِیارِکُمْ أَنْ تَبَرُّوهُمْ وَ تُقْسِطُوا إِلَیْهِمْ إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُقْسِطینَ * إِنَّما یَنْهاکُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذینَ قاتَلُوکُمْ فِی الدِّینِ وَ أَخْرَجُوکُمْ مِنْ دِیارِکُمْ وَ ظاهَرُوا عَلى‏ إِخْراجِکُمْ أَنْ تَوَلَّوْهُمْ وَ مَنْ یَتَوَلَّهُمْ فَأُولئِکَ هُمُ الظَّالِمُونَ[
     سوره ممتحنه]

خدا شما را از نیکى کردن و رعایت عدالت نسبت به کسانى که در راه دین با شما پیکار نکردند و از خانه و دیارتان بیرون نراندند نهى نمى ‏کند چرا که خداوند عدالت‏ پیشگان را دوست دارد. تنها شما را از دوستى و رابطه با کسانى نهى مى ‏کند که در امر دین با شما پیکار کردند و شما را از خانه هایتان بیرون راندند یا به بیرون‏ راندن شما کمک کردند و هر کس با آنان رابطه دوستى داشته باشد ظالم و ستمگر است!»


ما در اسلام دو اصل به نام تولّی و تبرّی داریم، یا به تعبیر دیگر: «حبّ فی الله» و «بغضٌ فی الله» که هر دو در واقع اشاره به یک حقیقت است، طبق این دو اصل ما موظفیم دوستان خدا را دوست داریم و دشمنان خدا را دشمن، و پیشوایان بزرگ دین یعنی پیامبر اکرم ـ صلّی الله علیه و آله ـ و امامان معصوم ـ علیهم السّلام ـ را در همه چیز اسوه و الگوی خود قرار دهیم.
این دستور به قدری مهم است که در آیات
قرآن

به عنوان نشانة ایمان، و در روایات اسلامی به عنوان «اوثقُ عری الایمان»

محکمترین دستگیرة ایمان معرفی شده است، و تا تولّی و تبرّی نباشد، بقیه اعمال و عبادات و اطاعات، بی‌حاصل شمرده شده است.


این تولّی و تبرّی یا «حبّ فی الله و بغض فی الله» یکی از گام‌های بسیار مهم و مؤثر در تهذیب نفس و سیر و سلوک الی الله است، روی همین اصل، بسیاری از علمای اخلاق، وجود استاد و مربی را برای رهروان این راه، لازم شمرده‌اند.


تبری و تولّی از دیدگاه آیات قرآن


 
«الله ولی الذین آمنوا یخرجهم من الظلمات الی النور، و الّذین کفروا اولیاء هم الطاغوت یخرجونهم من النور الی الظلمت اولئک اصحاب النار هم فیها خالدون»


خداوند ولی و سرپرست کسانی است که ایمان آورده‌اند، آنها را از ظلمت‌ها، به سوی نور خارج می‌سازد، (امّا) کسانی که کافر شدند، اولیای آنها طاغوتها هستند که آنها را از نور، به سوی ظلمتها بیرون می‌برند، آنها اهل آتشند و همیشه در آن خواهند ماند.


در این آیه تفاوت خط مؤمنان و کافران تبیین شده است، مؤمنان به خدا وابسته‌اند و از صفات جمال و جلال او سرمشق می‌گیرند، و کافران، به طاغوت وابسته بوده و اعمال و اخلاق آنها بازتابی از صفات طاغوت است، خارج شدن از ظلمت ها و تاریکی ها به نور، به صورت نتیجه ولایت خداوند بر مؤمنان ذکر شده است، و خروج از نور به سوی ظلمت‌ها از آثار ولایت طاغوت، نور و ظلمت در این آیه معنای وسیعی دارد که تمام نیکی‌ها‌ و بدیها، خوبی‌ها و زشتی‌ها و فضایل و رذایل را شامل می‌شود!


آری! آن کس که در سایه ولایت الله قرار گیرد، هجرتش از رذایل به فضایل و از بدیها به خوبیها آغاز می‌گردد؛ زیرا سرمشق او در همه جا صفات جلال و جمال خداست، او به سوی پاکی می‌رود، چرا که ذات مقدس خدا از هر گونه آلودگی و نقص، پاک و منزه است، او به سوی رحمت و رأفت، جود و سخاوت پیش می‌رود، چرا که ذات خداوند، رحمان و رحیم، جواد و کریم است، و به همین ترتیب، حرکت به سوی فضایل دیگر شروع می‌شود؛ زیرا که نقطة امید و مقصد و مقصود و معبود و محبوب، اوست.


درست عکس این حرکت، یعنی از فضائل به سوی رذائل از آن کسانی است که طاغوت، بت های بی‌شعور و بی‌خاصیت و فاقد چشم و گوش و هوش، و همچنین انسان‌های طغیانگر و خودکامه را ولی خود قرار داده‌اند.


«لقد کان لکم فی رسول الله اسوة حسنه لمن کان یرجو الله و الیوم الاخر و ذکر الله کثیراً»

برای شما در (رفتار) فرستادة خدا پیروی نیکوست برای آنان که امیدوار به خدا و روز دیگرند، و خدا را بسیار یاد کنند.


این آیه که ناظر به جنگ احزاب است، نه تنها در میدان جنگ احزاب که مصداق جهاد اصغر محسوب می‌شد، پیغمبر ـ صلّی الله علیه و آله ـ اسوه و الگو بود، بلکه در میدان جهاداکبر و مبارزه با هوا و هوسهای نفسانی و تهذیب اخلاق نیز اسوه و سرمشق بسیار مهمی بود، و آن کسی که بتواند گام در جای گامهای آن بزرگوار بنهد، این راه پرفراز و نشیب را با سرعت خواهد پیمود.


قابل توجه این که در این آیه، علاوه بر مسأله ایمان به خدا و روز جزا (لمن کان یرجوا الله و الیوم الاخر)، روی یاد خدا نیز تکیه شده است، و با ذکر جمله (و ذکرالله کثیراً) نشان می‌دهد آنها که بسیار به یاد خدا هستند، از هدایت‌های چنین پیشوایی الهام می‌گیرند؛ زیرا ایمان و ذکر خدا، آنها را متوجه مسئولیت‌های بزرگشان می‌کند، در نتیجه به دنبال رهبر و پیشوایی می‌گردند، و کسی را بهتر از رسول خدا ـ صلّی الله علیه و آله ـ برای این کار نمی‌یابند.


ب. تولّی و تبرّی از دیدگاه احادیث

احادیث بسیار فراوانی در کتب اسلامی اعم از شیعه و سنی در زمینة تولی و تبرّی آمده است، و به قدری در این باره اهمیت داده شده که کمتر چیزی نظیر آن دیده می‌شود.


1.زراره از امام محمد باقر ـ علیه السّلام ـ نقل می‌کند: بنی الاسلام علی خمسة الاشیاء، علی الصلوة و الزکاة و الحج و الصوم و الولایة، قال زراره: فقلتُ ایّ شی من ذلک افضل؟ فقال: الولایةُ افضل؛ لانّها مفتاحُهُنَّ، و الوالی هو الدلیل علیهن، اسلام بر پنج پایه بنا شده است، بر نماز، و زکات و حج و روزه، و ولایت (رهبری معصومین)، زراره می‌گوید: عرض کردم: کدامیک از اینها افضل است؟


فرمود: ولایت افضل است؛ زیرا کلید همة آنهاست، (و والی و رهبر الهی راهنما به نور چهار اصل دیگر است)، از این تعبیر به خوبی استفاده می‌شود که ولایت و اقتدا به اولیاء الله سبب احیاء‌ سایر برنامه‌های دینی و مسایل عبادی و فردی و اجتماعی است، و این اشارة روشنی به تأثیر مسأله ولایت در امر تهذیب نفوس و تحصیل مکارم اخلاق می‌باشد.


2. قال رسول الله ـ صلّی الله علیه و آله ـ انّ حول العرش منابِرٌ من نور، علیها قوم لباسهم و وجوههم نور لیسوا بانبیاء، یغبطهم الانبیاء و الشهداء، قالوا یا رسول الله! حلّ لنّا، قال: هم المتّحابّون فی الله و المتّجالون فی الله و المتزاودون فی الله

     حضرت رسول اکرم ـ صلّی الله علیه و آله ـ می‌فرماید: در اطراف عرش الهی منبرهایی از نور است که بر آنها گروهی هستند که لباسها و صورتهایشان از نور است، آنها پیامبر نیستند، ولی پیامبران و شهداء به حال آنها غبطه می‌خورند، عرض کردند: ای رسول خدا ـ صلّی الله علیه و آله ـ: این مسأله را برای ما حل کن، فرمود: آنها کسانی هستند که به خاطر خدا یکدیگر را دوست دارند و برای خدا با یکدیگر مجالست می‌کنند، و برای خدا به دیدار هم می‌روند.


3.و در «حدیث قدسی خداوند» آمده که به حضرت موسی ـ علیه السّلام ـ فرمود: آیا هرگز عملی برای من انجام داده‌ای؟ موسی ـ علیه السّلام ـ عرض کرد: آری! برای تو نماز خوانده‌ام، روزه گرفته‌ام، انفاق کرده‌ام و به یاد تو بوده‌ام، خداوند فرمود: امّا نماز برای تو نشانة (ایمان) است و روزه سپر آتش، و انفاق سایه‌ای در محشر، و ذکر خدا نور است، کدام عمل را برای من بجا آورده‌ای! موسی ـ علیه السّلام ـ عرض کرد: خداوندا! خودت مرا در این مورد راهنمایی فرما، خداوند فرمود: آیا هرگز به خاطر من با کسی دوستی کرده‌ای، و به خاطر من کسی را دشمن داشته‌ای؟

 

در این جا بود که موسی دانست برترین اعمال حب فی الله و بغض فی الله است»

     لازم به ذکر است این دو واژه معمولا در چهار مورد استعمال می‌شوند: ولاء محبت و عشق و علاقه به اهل بیت ـ علیهم السّلام ـ و ولاء امامت به معنای الگو قرار دادن امامان برای اعمال و رفتار خویش، و ولاء زعامت به معنای حق رهبری اجتماعی و سیاسی امامان، و ولاء تصرف یا ولاء معنوی که بالاترین مراحل. ولاء تصرف است.


با توجه به قسمتی از آیات و روایات ذکر شده در باب تولّی و تبرّی، به خوبی استفاده می‌شود که تولّی معنایی بالاتر و عالی‌تر از دوستی دارد و آن پذیرفتن ولایت خدا و اولیای اوست، و خود را مطیع فرمان آنها کردن است، و تبرّی یعنی زیر بار ولایت غیر خدا نرفتن است، از این رو نخستین پیام اسلام که از حلقوم مبارک پیامبر گرامی اسلام ـ صلّی الله علیه و آله ـ در فضای مکه طنین انداخت و تمام جهانیان را به سوی آن فراخواند (قولوا لا اله الا الله تفلحون) بود که شرط رستگاری را تبرّی از غیر خدا و تولّای ولایت خدایی بیان فرمودند.

 



نوشته شده در پنج شنبه 93 مرداد 16ساعت ساعت 12:1 عصر توسط مشتعلی| نظر

         آیات و احادیث در مورد تولی و تبری(بحثی در مورد تولی و تبری)

                                       بسم الله الرحمن الرحیم

 در آیات و روایات از تولی و تبری سخن به میان آمده است،اما مهم این است که معنا و حد آنها را بدانیم.

در تعریف تولی گفته اند که تولی یعنی دوست داشتن خدا و پیامبران الهی و امامان حق، و تبری

 ( برائت ) یعنی بیزاری و دوری جستن از دشمنان خدا و دشمنان پیامبران و امامان حق .

اما قرآن کریم حقیقت تبری را دوری جستن و بیزاری از عقیده نادرست و عمل نادرست می شمارد. خداوند در آیه 41 از سوره «یونس»وَإِن کَذَّبُوکَ فَقُل لِّی عَمَلِی وَلَکُمْ عَمَلُکُمْ أَنتُمْ بَرِیئُونَ مِمَّا أَعْمَلُ وَأَنَاْ بَرِیءٌ مِّمَّا تَعْمَلُونَ .

     به پیامبر می فرماید :« اگر( مشرکان) تو را تکذیب کردند به آنها بگو : عمل من به من تعلق دارد و عمل شما نیز به شما تعلق دارد و شما از عمل من بیزارید و من از عمل شما بیزارم .»(فرمود بگو من از عمل شما بیزارم و نفرمود که بگو من از ذات انسانی شما بیزارم).

همچنین خداوند در آیه 54 سوره « هود»إِن نَّقُولُ إِلاَّ اعْتَرَاکَ بَعْضُ آلِهَتِنَا بِسُوَءٍ قَالَ إِنِّی أُشْهِدُ اللّهِ وَاشْهَدُواْ أَنِّی بَرِیءٌ مِّمَّا تُشْرِکُونَ .

      می فرماید که حضرت هود (ع) به قومش گفت: خدا را شاهد می گیرم و شما نیز شاهد باشید که من از شرکی که شما می ورزید دور و از آن بیزارم ( و نفرمود من از ذات شما بیزارم).

بنابراین با جمع بندی آیات می توان به این نتیجه رسید که آنچه هیچگاه تعطیل نمی شود و در هر شرایط ضرورت دارد برائت و بیزاری از عقیده و عمل نادرست است ،اما بیزاری از ذات افراد گمراه نادرست است چون :

1-     هر لحظه امکان دارد که فرد گمراه برگردد و از عقیده و رفتار خود دست بردارد. خداوند در آیه 7 از سوره « ممتحنه »عَسَى اللَّهُ أَنْ یَجْعَلَ بَیْنَکُمْ وَبَیْنَ الَّذِینَ عَادَیْتُمْ مِنْهُمْ مَوَدَّةً وَاللَّهُ قَدِیرٌ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِیمٌ . به همین نکته اشاره می کند و می فرماید: « امید است که خدا بین شما و کسانی که با آنها دشمن هستید محبت

برقرار کند ».

 

2-     اگر پیامبر و فرد با ایمانی که ایمان راسخ دارد از ذات فرد بیزار باشد چگونه با این تنفر می تواند برای  هدایت دعا کند و چگونه  می تواند برای هدایت او  دل بسوزاند و تلاش کند و به اصطلاح قرآن کریم همچون رسول اکرم (ص)در هدایت کافران  و مشرکان حریص باشد.

3-     از نظر قرآن شرک هم مراتب مختلفی دارد و اغلب مردم از نظر اعتقادات نادرست و عمل نادرست و خالص نبودن ایشان در مرتبه ای از شرک و کفر قرار دارند؛ و اگر ملاک این باشد که ما از خود مشرکان و کافران بیزار باشیم نه از عمل آنها، باید از اکثریت قریب به اتفاق مردم بیزار باشیم در حال چنین کاری صحیح نیست. 

  4-      بیزار بودن از ذات کسی سبب می شود که انسان سخنان درست و خوبیهای او را نبیند و در قضاوت کردن بی انصافی کند.زیرا انسان صفات مختلف و عقاید مختلفی دارد و عقاید غلط و رفتار نادرست آنها نیز مراتب مختلفی دارد و نسبی است.

5- در احادیث معتبرآمده که انسان باید وظایف خود را در قبال افراد کافر و مشرک ادا کند مثلا اگر

 

پدرو مادر مشرک و کافرند به انها نیکی کند و ... پس با بیزاری از آنها چگونه می تواند به آنها نیکی کند و ظایف خود را در قبال انها انجام دهد.

 



نوشته شده در پنج شنبه 93 مرداد 16ساعت ساعت 12:1 عصر توسط مشتعلی| نظر

آیات و احادیث مربوط به امر به معروف و نهی از منکر



نوشته شده در سه شنبه 93 مرداد 14ساعت ساعت 1:34 عصر توسط مشتعلی| نظر

مرجع دریافت قالبها و ابزارهای مذهبی
By Ashoora.ir & Night Skin
مهدویت امام زمان (عج)